Ik werkte bij ABN AMRO en was manager van een IT afdeling. Ten opzichte van 5 jaar daarvoor had ik mijn salaris verdubbeld.

Ik was gelukkig getrouwd en we hadden 3 prachtige kinderen en een fijne woonplek. Ik voelde me betrokken, was zinvol bezig, had invloed en boekte mooie resultaten. Het liep op rolletjes.

Ik werkte harder en harder want het ging immers lekker en goed. En er was altijd wat te doen. Totdat ik op een dag mijn kinderen enorme lastpakken vond en ontplofte in woede naar ze.

Ik schrok me rot, ik had tegelijkertijd door dat er iets goed mis was en dat het zo niet langer door kon. De dagen daarna voelde ik me moe en geknakt. En het trok niet bij ondanks dat ik ruste. Ik ging naar de huisarts en die vertelde me dat ik overspannen was.

Eerst dacht ik dat het aan het werk lag. Ik switchte naar een andere baan, een echt leukere baan. Loopbaancoach, begeleiden van mensen in hun ontwikkeling. Iets wat echt mijn passie had. Totdat ik na 3 maanden moest constateren dat ik weer doodmoe werd van het werk, terwijl ik nu echt niet te veel deed en me keurig hield aan mijn werkuren…was er wat mis met mij? Ik snapte er niks van.  Ik raakte ook bezorgd. Was ik gek? Deed ik iets verkeerd? Zou het wel goedkomen? Maar er ging wel een lampje branden dat het iets met mij te maken had.

Ik sprak met mijn collega José over wat ik ervaarde. Zij was vaak vol energie en raadde me aan eens te kijken bij de Omega Levensschool. Ze sprak over een training ‘De opening’. Het klonk wel apart, lichaamswerk, emotiewerk, meditatie. Het was super zei ze en het had haar erg veel gegeven.

Ik ging eerst naar een open avond want ik wilde meer weten en onderzoeken of het echt wel wat voor me was. Op de open avond hoorde ik dat vastlopen universeel is in een mensenleven en dat het juist een moment is om bewust te worden in wie je geworden bent en dat het verwijst naar dat je meer wilt en ook dat er meer mogelijk is. Niet door harder te werken maar door te onderzoeken. Ze spraken over overlevingsmechanismen die je in de greep hadden, bijvoorbeeld rationaliseren als afweer op niet willen voelen. Dat herkende ik. Ik was zo rationeel als de pieten geworden. Ik geloofde niets en niemand enkel logica. Ik besloot de Opening te doen.

Nerveus stapte ik de training in. Nieuwe groep, nieuwe mensen, maar iedereen had bepaalde klachten over zijn/naar leven en was daar min of meer voor hetzelfde. Bepaalde onvrede of problemen, ik was niet de enige met overspannenheid. Ik begon me vertrouwder te voelen en ging me meer en meer geven. Van kat uit de boom kijker ging ik meedoen omdat ik aan den lijve ervaarde dat dit heel inzichtgevend was en bovendien dat ik allerlei ontdekkingen deed over mezelf. Bijvoorbeeld dat ik veel meer kon voelen dan ik deed en daarmee ging een wereld voor me open. Gevoelen kwamen uit de onderdrukking en na verwerking daarvan voelde ik me bevrijd en had ik veel meer energie. Na de 3 dagen training was ik blij, in balans qua denken en gevoel, voelde ik me krachtig en ervaarde ik het leven op intrinsiek vreugdevolle manier die ik nog nooit eerder ervaren had. Er viel zo veel op zijn plek voor me in De Opening. Zo gaaf!

Inmiddels ben ik 21 jaar verder. Ontwikkeling heeft me niet meer losgelaten. Ik heb ontwikkeling niet meer losgelaten. Nu weet ik dat vastlopen (bewust onbekwaam worden) universeel is. Dat het een wake up call is vanuit jezelf dat je op een manier bezig bent die niet meer werkt. En dat dat verwijst, niet naar falen, ook al ziet dat uiterlijk er zo uit en kan je dat gaan denken, maar naar iets in jou wat weet dat er meer mogelijk is. Vastlopen is aankomen op een volgende niveau van ontwikkeling. Als je de handschoen oppakt tenminste om je ontwikkeling ter hand te nemen. Niet vanuit controle en beheersing want wie heeft er nou zin in een geprotocolleerd leven?! Maar wel vanuit zelfonderzoek en ontwikkeling.

De Omega Levensschool en haar voorlopers werd mijn plek van ontwikkeling. Uiteindelijk ben ik er nu ook trainer en geef ik het werk door. Vanuit eigen ervaring, passie en bezieling. Vanuit de wetenschap wat het mij gebracht heeft. En vanuit de zeer gedegen leerweg die we bieden.

De school bied een integraal pad van ontwikkeling. Daarmee bedoel ik Fysiek, emotioneel, mentaal, geestelijk en spiritueel. Dat maakt de school zo uniek voor me. Je leert geen trucjes of krijgt geen therapie. Wel doe je transformerend zelfonderzoek en oefening.

Mijn kwaliteit van leven is totaal veranderd. Ik ken mezelf op een veel dieper niveau en weet mezelf te begeleiden vanuit wat voor mij wezenlijk en belangrijk is. Niet enkel egocentrisch voor mezelf, ook voor mijn relaties, werk en de dingen waar ik in de wereld betrokken op ben. Dat betekend niet dat het altijd goed voel maar inmiddels kan ik blijven staan ook daar waar het lastig is of voelt. Als ik weer eens ‘in mijn hoofd schiet’. Herken ik het veel eerder waardoor ik betere zelfzorg kan betrachten en er betere balans blijft.

Dus voel je dat je vastloopt? Besef er is niets mis met jou. Wel verwijst het naar iets belangrijks. Enerzijds naar iets wat niet meer werk voor je, anderzijds naar dat er meer mogelijk is dan je nu ervaart.

Als je daar eens over wilt delen of uitwisselen, wees welkom. Stuur me een e-mail of een whatsapp.

Meer lezen over vastlopen en de Omega Levensschool –> klik hier