De wereld staat als het ware in de fik. Het zijn onzekere tijden. Het oude is klaar, het nieuwe nog niet helder zoals vaak in tijden van transformatie. Leiderschap en zelfkennis in tijden van transformatie is cruciaal. Welk leiderschap is er juist nu nodig in tijden van transformatie?

Otto Scharmer zegt hierover: ‘What is ending is an era that is built on a mindset of maximum Me, of bigger is better. Of Special interest group decision making which has lead us into a state of organized irresponsibility.’Er is veel angst op dit moment onder mensen, hoewel niet altijd bewust. Mensen zoeken houvast. Retro romantiek viert hoogtij. Terug naar vroeger lijkt een oplossing. Er niet aan willen, ontkennen, kop in het zand, je terugtrekken in een hutje op de hei.

Begrijpelijke reactie. Maar vroeger is geweest en terug kan helemaal niet. Toch wordt succesvol ingespeeld op dit sentiment. De onderbuik vol ongenoegens wordt bespeeld. Maar eenmaal aan de macht blijkt de praktijk weerbarstiger dan wat mensen beloofd is en in plaats van te reflecteren en daarvan te groeien wordt in een puberale reactie de schuld bij anderen en ook bij basisinstituties van onze democratische rechtsstaat neergelegd van het falen.

Er groeit een autoritair anti-democratisch sentiment om toch nog de zin te krijgen en niet te hoeven erkennnen dat men het mis heeft gehad. Schaamteloosheid groeit en maatschappelijke regressie dreigt.

Wat we in deze tijd hard nodig hebben, zijn leiders die verder durven kijken dan de waan van de dag. Leiders die niet terugvallen op oude patronen of eenvoudige oplossingen, maar die in staat zijn het grotere plaatje te zien en de moed hebben om moeilijke gesprekken aan te gaan. Leiderschap in de 21e eeuw vraagt om mensen die diep geworteld zijn in hun eigen essentie, die hun eigen schaduwkanten hebben omarmd en geïntegreerd. Leiders met zelfkennis. Dit zijn leiders die begrijpen dat persoonlijke ontwikkeling de basis vormt van authentiek leiderschap. Leiderschap en zelfkennis in tijden van transformatie zouden synoniemen van elkaar moeten zijn.

We hebben mensen nodig die niet alleen intellectueel, maar ook emotioneel en spiritueel volwassen zijn. Mensen die niet handelen vanuit angst of ego, maar vanuit een diepgeworteld vertrouwen in zichzelf en in de toekomst. Het zijn deze mensen die de weg kunnen wijzen naar een nieuwe fase in onze maatschappelijke en culturele evolutie. Een fase waarin we niet alleen overleven, maar werkelijk floreren samen met het leven op aarde. Dit vergt moed, zelfkennis en een bewuste ontwikkeling op alle niveaus – emotioneel, fysiek, mentaal én transmentaal. (Omegalevensschool)

De tijd van fragmentatie is voorbij; we moeten ons nu richten op integrale ontwikkeling. Alleen door onszelf volledig te ontwikkelen kunnen we anderen werkelijk leiden. We moeten ruimte maken voor leiders die niet alleen strategisch, maar ook visionair zijn. Leiders die voorbij de korte termijn denken, die in verbinding staan met zichzelf en hun omgeving en die vanuit die verbinding anderen kunnen inspireren om hetzelfde te doen.

Kortom, de leiders van morgen zijn hele mensen. Persona’s die in staat zijn om door chaos heen helderheid te scheppen en die de moed hebben om samen een nieuwe weg in te slaan. Die mensen bij elkaar brengen in plaats van uit elkaar spelen. Juist in deze onzekere tijden ligt de sleutel tot een nieuwe toekomst in de handen van diegenen die zelfkennis en persoonlijke ontwikkeling omarmen en dat als bron van hun leiderschap inzetten.

Heb je vragen of wil je meer weten over Leiderschap en zelfkennis in tijden van transformatie? Stuur me een bericht (geheel vrijblijvend), klik hier.